Eslovenos del Este

volver a inicio	INSTITUCIONES - USTANOVE
AMET Bernal / Asociación Eslovena Transmurana de Bernal

Escudo de la Asociación Eslovena Transmurana de Bernal - Bs. As.

ANIVERSARIOS

Eslovenia: Incorporación a la U.E. el 1.5.2004

Slovensko Podporno Drüstvo “Slovenec” 1.5.1943
Slovensko Prekmursko Podporno Drüstvo iz Bernala 1.5.2005

Para muchos Eslovenia es una incógnita . Seguramente que en muchos aspectos y en un corto tiempo esta misterio será develado. Es que a partir del 1 de Mayo del año 2004 Eslovenia forma parte del grupo de naciones que ingresaron a la Unión Europea y esto entre otros cambios enormes que se producirán incluye también la de mostrarse al mundo.

Su historia lógicamente no comienza en 1991 año de su Independencia, sino que se remonta a 15 siglos atrás que es cuando este pueblo se instala en la Europa Central , en ese lugar como gustan describirlo los eslovenos “ Donde los Alpes se encuentran con el Mediterráneo” En ese espacio donde se entrecruzan todos los grupos lingüísticos-culturales europeos . Rodeados de pueblos mucho más poderosos, y que al devenir de los cambios políticos históricos muchas veces tuvo que soportar períodos difíciles y aún trágicos.

Plazoleta R. de Eslovenia en Bernal

Los eslovenos no tenían su propio Estado pero lo que les permitió sobrevivir como Nación fue su tradicional preocupación por la cultura y la conservación de la lengua a pesar de todos los avatares. Ejemplo de ello es que hacia fines del siglo XIX , el analfabetismo prácticamente no existía la mayor parte de Eslovenia.

Largo camino tuvo que recorrer este pueblo para llegar al promisorio presente. Muchos de sus hijos en distintas épocas tuvieron que dejar su hogar, sus raíces en busca de un futuro que a su generación le era negado precisamente por las violentas convulsiones y guerras que sacudían la vieja Europa cambiando fronteras con el eterno sufrimiento de los pueblos .

Primeros Estatutos

Allá por un 1 de mayo de 1943...

En el caso de los fundadores de la hoy llamada Asociación Eslovena Transmurana de Bernal, es decir nuestros padres y abuelos eligieron nuestro país la Argentina para formar sus hogares. Sin olvidar su patria jamás, lograron integrarse fluidamente al país que les abrió las puertas . A pesar de los inconvenientes idiomáticos y culturales diferentes consiguieron desarrollarse, aplicando su propia ancestral cultura hicieron gala de su característico tesón, rectitud y esfuerzo (no en vano se destacan aún hoy en Europa por estas características). Nos educaron en el respeto y amor a la tierra que los cobijo, además de legarnos su propia cultura ( Cultura que muchas veces absorbimos sin darnos cuenta y hoy los que vamos llegando a viejos vamos descubriendo no sin cierta inocencia y sorpresa que está en nosotros , sus hijos) .

Grupo de Fundadores

Sus sueños luego de años de lucha , trabajo. Disfrutaron la alegría de quien construye en forma comunitaria el “Hogar grande” para que sus descendientes sigan cultivando la amistad , la solidaridad con sus amigos y vecinos en la Comunidad de la cual ellos fueron participes activos.

Hoy la Institución que nació el 1 de Mayo de 1943 con el nombre de Slovensko Podporno Drüstvo “Slovenec” (Sociedad de Socorros Mutuos "Esloveno" ), nombre que en 1995 fue suplantado por "Slovensko Prekmursko Drüstvo iz Bernala" (Asociación Eslovena Transmurana de Bernal – AMET ) como homenaje al origen de sus fundadores. Hoy ha superado los 62 años de actividad Social , brindamos por ello, con la esperanza que las siguientes generaciones encuentren el cobijo espiritual que da el conocer nuestras raíces.

Esther Cmor - 01/05/2005
ecmor@eslovenosdeleste.com.ar

The Prekmurje archives
In Argentina

SLOVENSKO PREKMURSKO PODPORNO DRUŠTVO

Številni Prekmurci, ki so med leti 1922 in 1929 prispeli v Argentino, da bi se tu ustvarili življenske pogoje, so scasoma zaceli misliti, da bi si ustanovili društvo, ki bi združevalo vse Slovence, rojene v Prekmurju. Tako so leta 1930 v Avellanedi (predmestje Buenos Airesa) osnovali prvo društvo, ki pa na žalost ni dolgo obstajalo zaradi nesoglasij med dvema, sicer dobro organizirana skupinama, med katolicani in protestanti. Po krajšem casu so prvi ustanovili novo društvo, vendar brez podpore vecine. Šele leta 1943 jim je uspelo ustanoviti društvo na nepoliticni in neverski osnovi, ki je združilo vse prekmurske Slovence na enakopravni osnovi. V ta namen so imeli Kolman Škrilec, Jože Ošlaj, Víktor Skalic in Jože Kuzma tudi predhodne sestanke in se koncno dogovorili za osnutek pravil, ki so jih dali podpisati vsem tistim, ki so se hoteli vclaniti, in jih obenem povabili, na prvi ustanovni obcni zbor Podpornega društva dne 1.maja 1943.
Na osnovi zacasnih pravil, ki so bila delo Kolmana Škrilca, so izvolili prvi upravni odbor, sestavljen takole: Predsednik: Jože Ošlaj, podpresednik: Víktor Skalic, tajnik: Štefan Rožman, podtajnik: Ivan Benzac, blagajnik: Jože Kuzma, podblagajnik: Alojz Gutman, clani: Alojz Vetric, Jože Bezan, Andrej Magyar in Franc Gutman, revizorje racunov: Kolman Škrilec, Alojz Kiseljak in Franc Zrim.
Izvoljeni odbor je pricel delati z velikim veseljem in v dobro vseh clanov. Leta 1947 so imeli v blagajni šest tisoc pezov, ki so jih prihranili od dohodka raznih prireditev. Želeli so si kupiti lastne društvene prostore.
Po dolgem poizvedovanju jim je uspelo najti primerno zemljišce, toda cena je bila višja od vsote, ki so imeli v blagajni. Franc Gutman, ki se je kasneje preselil v Slovenijo, je društvu posodil manjkajoci znesek in tako omogocil, da so lahko kupili zemljišce v Bernalu, ul. Cerrito 938, na katerem stojijo danes društveni prostori.
Sledilo je obdobje požrtvovalnega dela clanov. Za izravnavo terena so potrebovali kar 150 kamionov zemlje, ki so jo clani lahko nakladali le ob sobotah. Da bi lahko zaceli z gradnjo, so se obrnili na clane s prošnjo za notranje posojilo in vsi so se tej prošnji nesebicno odzvali. To je treba poudariti pomoc clana Alojza Ferka in žene, ki sta posodila vsoto enajst tisoc pezov. Od velikega napora so bili clani že tako izcrpani, da so nekateri mislili, da je nemogoce nadaljevati z delom, toda koncno je zmagala volja, trdoživost in enotnost clanov. Še danes pomnijo takratne spodbudne besede clana Štefana Cmorja: “Tovariši, ne bomo popustili, ne glede na to, da nekateri pravijo, da smo neumni, šli bomo naprej in dokazali, da smo nekaj naredili”. Z veliko požrtvovalnostjo Kolmana Škrilca, Viktorja Skalica in Jožeta Kutoša ter z nesebicno pomocjo drugih clanov jim je uspelo postaviti dvorano in druge objekte. Pohvaliti pa moramo tudi veliko delo, ki so ga opravljale clanice društva. Prispevale so tudi sredstva iz lastnih žepov, da je le društvo imelo cimvec kuhinjskih propomockov.
Po vsem tem so ze lahko zaceli s prvimi družabnimi prireditvami in plesi, na katerih je igral ansambel “Sandor” pod vodstvom Aleksandra Josarja in Štefana Cmorja. Plesne zabave so postale znane po vsem južnem delu velikega Buenos Airesa in zlasti v karnevalskih dneh je pritekalo v blagajno precej denarja.
Društvo si je dan za dnem pridobivalo vse vecji sloves in je v letu 1950 dobilo tudi pravne pravice za svoj obstoj. Leta 1955 je društvo uresnicilo se del svojih velikih nacrtov: dogradili so veliko in moderno dvorano za družabna srecanja in plošco za ples. V naslednjih letih so stalno izboljševali obstojece objekte s pomocjo clanov in simpatizerjev društva. Zgradili so moderen vhod in sodobno opremili prostore tajništva, garderobe, hišnisko stanovanje itd. Leta 1975 so zaceli obnavljati bife in ga opremili v znacilnem prekmurskem slogu.
To skromno kroniko društvenega življenja bi radi sklenili z besedami, ki jih je izrekel eden izmed vodilnih odbornikov :
“Podporno prekmursko društvo je danes v ponos vsem tistim, ki mu pripadajo. Njegov program je širok in napreden ter temelji na nacelih, na katerih je bilo društvo ustanovljeno in za katere so clani žrtvovali toliko svojih naporov: združitev vseh prekmurcev v enem, skupnem domu, v katerem bomo gojili tradicije in krepili prijateljstvo. Ce se ozremo na prehojeno pot, lahko srecni in s ponosom ugotovimo, da smo osnovne cilje, ki so si jih zadali ustanovitelji društva, v celoti uresnicili. Tako lahko našemu društvu zaželimo srecno prihodnost pod modrim nebom te gostoljubne dežele!”

Roberto Mislej / " Koledar 60 años AMET Bernal"